|
Propozycje Synodu: położyć kres skandalowi ubóstwa
w
Afryce
Jesteśmy
pewni, że kardynał Agré i trzej inni arcybiskupi, którzy
uczestniczyli w naszym Kongresie i byli także obecni na Synodzie,
opowiadali jego współuczestnikom o propozycjach finansowych
zalecanych przez nasz ruch, ponieważ znajdują one odbicie w
końcowych propozycjach przedstawionych przez afrykańskich biskupów
na zakończenie Synodu. 57 propozycji zostało
przedłożonych przez biskupów afrykańskich Papieżowi,
który później wyda opartą na nich adhortację
apostolską. Oto fragmenty propozycji 17 i 18, które szczególnie
odnoszą się do nas. Propozycja 17: Sprawiedliwość społeczna i wykorzenienie ubóstwa Ojcowie Synodalni apelują o ekonomię, która pozostaje w służbie biednych i ostro potępiają niesprawiedliwy porządek ekonomiczny, który doprowadza do utrwalania ubóstwa. Dlatego proponujemy, żeby: 1. Kościół – Rodzina Boża w Afryce, powrócił do służby ubogim, sierotom i osobom znajdującym się na marginesie poprzez naśladowanie życia z wczesnych czasów Kościoła; 2. tak jak w przypadku wczesnego Kościoła, Kościół w Afryce i na jej wyspach rozwinął wewnętrzny system troski o ich potrzeby… 3. przywódcy podejmowali odpowiednie kroki (dostęp do ziemi, dostęp do wody, infrastruktura itd.), by zaradzić ubóstwu i rozwinąć politykę zapewnienia samowystarczalności w produkcji żywności i programach edukacyjnych, które są nastawione na produkcję; 4. popierane było dalsze anulowanie długów oparte na korzystnych warunkach oraz eliminacja praktyki lichwy;
5.
rządy afrykańskie były bardziej rozważne w
pozyskiwaniu subwencji i pożyczek, tak by nie wciągały
swoich obywateli w dalszy dług… Propozycja 18: Nauka społeczna Kościoła Ojcowie Synodalni uznając użyteczność „Kompendium nauki społecznej Kościoła" w zadaniu ewangelizacji na kontynencie i jego wyspach, proponują, żeby każda Krajowa i Regionalna Konferencja Episkopalna: • skorygowała wszystkie materiały katechetyczne na każdym poziomie (dzieci, młodzież, młode małżeństwa, rodziny) tak, by włączały one elementy nauki społecznej Kościoła i przetłumaczyła „Kompendium" na języki lokalne; • wymagała, by nauka społeczna Kościoła była obowiązkowa we wszystkich programach seminariów i istniejących programach formacyjnych dla księży oraz zakonników i zakonnic, a także w formacji i działalności świeckich w służbie Kościołowi i społeczeństwu; • gromadziła w zbiorach, tam gdzie jeszcze one nie istnieją, przekazy i listy pasterskie ze swojego własnego nauczania społecznego; • ustanowiła zespół badaczy do opracowania programu nauczania i przekazywania wartości społecznych i chrześcijańskich i aby tak opracowany program był nauczany od poziomu podstawowego do uniwersyteckiego; oraz
•
uczyniła Ewangelię i afrykańskie wartości
solidarności, wspaniałomyślności i dobra wspólnego
zarówno znane jak i kochane. |
