W środę, 12 marca 2002 r. Parlament Eu­ropejski (European Parliament - EP) uchwalił przyjęcie radykalnie feministycznej uchwały, która ata­kuje religijne poglądy pro-life, a zwłaszcza katolicyzm. Sprawozdanie na temat „Kobiety i fun­damentalizm” było najpierw przedstawione przez Marię Izqu­ierdo Rojo w sierpniu 2001 r. i bez powodze­nia za­kwestio­nowane w Parlamencie Euro­pejskim przez po­seł EP Danę Rosemary Scallon.

Dana ostrzegała, że artykuł 4. uchwały może być użyty do zmuszenia Kościoła ka­to­lickiego do wyświęcania kobiet. Artykuł 4. mówi, że Parlament Eu­ropejski „potępia ad­ministracje or­ganiza­cji religijnych i liderów ekstremistycz­nych ruchów politycznych, któ­rzy popierają dyskryminację rasową, ksenofo­bię, fana­tyzm i wykluczenie kobiet z wiodą­cych pozycji w hierarchii politycznej i religij­nej.”

Inny niepokojący panią Scallon artykuł w tym sprawozdaniu to paragraf, który może nie dopuścić krajów broniących nienarodzo­nego dziecka do wejścia do Unii Europej­skiej. Ar­ty­kuł 23. mówi, że Parlament Euro­pejski „na­lega, żeby Komisja zagwaranto­wała, że w ne­gocja­cjach związanych z przy­stąpieniem, współ­pracą lub porozumieniami stowarzysze­nio­wymi, umowa Unijna w dzie­dzinie praw kobiet będzie przestrzegana.”

Artykuł 31. uchwały mówi, że Parlament Europejski „nawołuje wszystkich wierzących wszystkich wyznań, aby popierali równo­upraw­nienie kobiet, włączając prawo kontroli wła­snego ciała i prawa dotyczące decyzji o zało­żeniu własnej rodziny, prowadzonego stylu ży­cia i własnych związków personal­nych. Na­wo­łuje się państwa członkowskie do przyjęcia le­gislacji zakazującej jakichkolwiek praktyk za­grażających fizycznej lub psychicz­nej integral­ności i zdrowiu kobiet.” Ponadto artykuł 33. wy­różnia Papieża i Pa­triarchów Rzymskich, by zmienili swoje sta­nowisko wo­bec homoseksu­alizmu. Artykuł ten mówi także, że Parlament Europejski „wyraża wsparcie dla trud­nej sytu­acji lesbi­jek, które cierpią z powodu fun­da­mentalizmu i wzywa przywódców religijnych, włącznie z Patriar­chami Rzymskimi i Papie­żem, żeby zmienili swoje stanowisko względem tych kobiet.”

W innym artykule ustawy Parlament Eu­ro­pejski dąży do ograniczenia stosun­ków między Kościołem a Państwem i ogranicze­nia wolno­ści religijnej, aby uczynić ją przedmiotem konwencji Orga­nizacji Naro­dów Zjednoczo­nych. Artykuł 29. mówi, że Parlament Euro­pejski „uważa, iż rozdział Kościoła i Państwa jest jedyną formą rządu do zaakceptowa­nia w de­mokratycznym społeczeństwie. Nawołuje pań­stwa człon­kowskie, aby po­zostały neu­tralne w związku z różnymi wyznaniami reli­gijnymi i aby za­chowały swój świecki cha­rakter, za­pewnia­jąc cał­kowity podział odpo­wiedzialno­ści pomię­dzy Kościołem i Pań­stwem, aby oba­liły wszelkie prawne i prak­tyczne prze­szkody w wykonywaniu obowiąz­ków religij­nych i w używaniu symboli religij­nych, o ile przykaza­nia religijne są zgodne z ustawo­dawstwem narodowym, zasadami prawa i umowami mię­dzynarodowymi.”

The Irish Family
22/29 marzec 2002 r.

Ten artykuł był publikowany w pismie Michael — marzec-kwiecień 2003.

powrót do Artykułów

powrót do Archiwum

powrót do Strony główne